අතීතයේ ඉඳන්ම අපේ අම්මලා, ආච්චිලා ගහෙන් කපාගත්ත කෙසෙල් කොළේ බත් ටික ඔතලා දුන්නේ ඒකටම ආවේණික වුණු පුදුමාකාර සුවඳකුත් එක්ක.
ඒත් අද වෙද්දී ඒ සුවඳ පිටිපස්සේ මාරාන්තික අනතුරක් හැංගිලා තියෙනවා කියලා කවුරුත් හිතන්නේ නැහැ.
දවසක් සුමනා අක්කා හරිම ආසාවෙන් තමන්ගේ දරුවන්ටයි මහත්තයටයි ගමනක් යන්න බත් පාර්සල් කිහිපයක් ලෑස්ති කළා. කෙසෙල් කොළ ටික නමන්න ලේසි වෙන්න ඇය කළේ ගෑස් ලිප පත්තු කරලා ඒ නිල් පාට දැල්ලට කොළේ අල්ලන එක. “දැන් නම් කොළේ හොඳට තැවිලා, නමන්නත් ලේසියි” ඇය තමන්ටම කියාගත්තා.
හැබැයි ඇය නොදැන සිටි දෙයක් තිබුණා. ගෑස් ලිපෙන් පිටවන අපිට නොපෙනෙන කාබන් මොනොක්සයිඩ් වැනි විෂ වායූන් අර කොළයේ තිබුණු ඉටි ස්ථරයේ තැන්පත් වුණා. උණු උණු බත් බෙදද්දී ඒ විෂ කෙලින්ම බතට උරාගත්තා. බත් පතේ තිබුණු ඒ සොඳුරු සුවඳ වෙනුවට එතන තිබුණේ පිළිස්සුණු රසායනික ගඳක්.
ඇයි අපි ගෑස් දැල්ලට කොළේ අල්ලන්න හොඳ නැත්තේ?
ගෑස් දහනය වෙද්දී හැදෙන රසායනිකයන් කොළයේ රැඳිලා අපේ ශරීරයට ඇතුළු වෙනවා. බර්නර් එකේ තියෙන දැලි කොළේ තැන්පත් වීම දිගුකාලීනව පිළිකා කාරක වෙන්න පුළුවන්.කෙසෙල් කොළයේ තියෙන ස්වභාවික පෝෂක කොටස් අධික රශ්නයට පිච්චිලා යනවා.
එහෙනම් කොහොමද ආරක්ෂිතව කොළේ තවාගන්නේ?
සුමනා අක්කා පස්සේ දවසක මේ ගැන දැනගත්තා. දැන් ඇය කොළේ තවන්නේ හරිම සෞඛ්යාරක්ෂිත ක්රමයකට. ඇය කරන්නේ තාච්චියක් රත් කරලා ලිප නිවා දමා, ඒ රස්නයෙන් කොළය එහා මෙහා කරන එක. එහෙම නැත්නම් බත් උයන රයිස් කුකර් එකේ ස්ටීමර් තට්ටුව උඩ කොළය තියලා වාෂ්පයෙන් තවා ගන්නවා.
මතක තියාගන්න.
කොළය තවන්න කලින් ලුණු වතුරෙන් හොඳින් පිරිසිදු කරන්න. තැවූ සැනින් බත් බෙදන්නේ නැතුව විනාඩියක් විතර නිවෙන්න හරින්න. අද ඉඳන් ඔයත් ඔයාගේ ආදරණීයයන් වෙනුවෙන් හදන බත් පත විෂ වෙන්න දෙන්න එපා. ගෑස් දැල්ලට සමුදීලා සෞඛ්යාරක්ෂිත ක්රමයකට කෙසෙල් කොළේ තවාගන්න පුරුදු වෙන්න.
මුහුණු පොතේ සටහනක් ඇසුරෙන්
