2017 වසරේ සැප්තැම්බර් මාසය. මියන්මාරයේ (Myanmar) රක්හයින් ප්රාන්තය (Rakhine State) හරියට ගිනි ගත්ත සොහොනක් වගේ. හමුදා ක්රියාන්විත සහ ප්රචණ්ඩත්වය මැද ලක්ෂ සංඛ්යාත රොහින්ග්යා (Rohingya) වැසියන් තමන්ගේ පණ බේරාගන්න හිස් ලූ ලූ අත දුවමින් හිටියා. හැමෝම බැලුවේ තමන්ට පුළුවන් වටිනා කියන බඩු මුට්ටු ටිකක් හරි අරගෙන පණ බේරගන්න.
නමුත් ඒ මහා මිනිස් ගඟ මැද, එක තරුණයෙක් හිටියා. ඔහුගේ නම මොහොමඩ් අයුබ් (Mohammad Ayoub).
තීරණාත්මක මොහොත සහ කූඩ දෙක 🧺
අයුබ්ට ලොකු ප්රශ්නයක් තිබුණා. එයාට හිටියේ වයසක, රෝගී සහ ඇවිදගන්න බැරි අම්මෙක් සහ තාත්තෙක්. වටේ හිටපු අසල්වැසියන් සහ මිතුරන් අයුබ්ට කිව්වේ එකම දෙයක්.
“පිස්සුද අයුබ්? ඔය දෙන්නත් උස්සගෙන යන්න බෑ. එයාලව දාලා ඔයා පණ බේරගන්න දුවන්න. නැත්නම් ඔයාලා තුන්දෙනාම මැරෙයි!”
ඒත් අයුබ්ගේ හිත ඊට වඩා හයියයි. ඔහු තමන්ගේ ගෙදර තිබුණු උණ බම්බු කූඩ දෙකක් (Bamboo Baskets) ගත්තා. ලොකු ලී දණ්ඩකින් ඒ දෙක ගැටගහලා විශාල තරාදියක් වගේ හැදුවා. එක කූඩයක අම්මවත්, අනිත් කූඩයේ තාත්තවත් පරිස්සමට හිඳුවා ගත්තා.
දින 7ක අපා දුක් පිරුණු ගමන 🚶♂️⛰️
ඒ මුළු බරම තමන්ගේ තරුණ උරහිස් දෙකට ගත්ත අයුබ්, බංග්ලාදේශ දේශසීමාව (Bangladesh Border) බලා යන්න පටන් ගත්තා. මේ ගමන ලේසි පහසු එකක් නෙවෙයි.
* දුර: කිලෝමීටර් 160ක් (සැතපුම් 100ක් පමණ).
* භූමිය: කටුක කඳු හෙල්, මඩ වගුරු සහ ඝන කැලෑ.
* බාධක: ඔහු හිටියේ පාවහන්වත් නොමැතිවයි (Barefoot).
දින 7ක් තිස්සේ ඔහු ඇවිද්දා. කඳු නගිනකොට කූඩ වල බර නිසා උරහිස් ලේ එනකම් තුවාල වුණා. කටු වලට සහ ගල් වලට කකුල් පැලී ගියා. ඒත් ඔහු එකම එක වරක්වත් ඒ බර බිම දාලා තනියම යන්න හිතුවේ නෑ.
සමහර වෙලාවට මඩ වගුරු වල එරෙද්දී, ඔහු දණ ගාගෙන හරි ඉස්සරහට ගියේ “මගේ දෙමාපියන් මම කොහොමද දාලා යන්නේ?” කියන සිතිවිල්ල හිතේ තද කරගෙනයි. පස්සේ කාලෙක මාධ්යවලට අදහස් දක්වමින් ඔහු කිව්වේ, “මම ඒ වෙලාවේ හිතුවේ මගේ ජීවිතේ ගැන නෙවෙයි, මට ජීවිතේ දුන්න ඒ දෙන්නා ගැන විතරයි” කියලයි.
ගමනේ අවසානය සහ ඛේදවාචකය 😢
අවසානයේ අයුබ් බංග්ලාදේශයේ සරණාගත කඳවුරක් වෙත (Refugee Camp) ළඟා වුණා. ඔහුගේ ඡායාරූප සහ වීඩියෝ ලෝකය පුරා වේගයෙන් පැතිර ගියා. මුළු ලෝකයම ඔහුට “වීර පුතෙක්” කියලා ආශිර්වාද කළා.
නමුත් මේ කතාවේ අවසානය හිතන තරම් සුන්දර නෑ. අයුබ් ආරක්ෂිතව කඳවුරට ඇවිත් දින කිහිපයකට පසුව ඔහුගේ පියා මිය ගියා. ඒ වගේම ඔහුගේ මව දැඩි ලෙස රෝගාතුරව සිටියා.
පසුව වාර්තා වූ අන්දමට, අයුබ් තුර්කි ජනාධිපති එර්ඩොගන්ගෙන් (Turkish President Erdoğan) ප්රසිද්ධ ඉල්ලීමක් කළා ඔහුගේ මවගේ ප්රතිකාර සඳහා උදව් කරන්න කියලා. මොකද කඳවුරේ තිබුණු පහසුකම් ඇගේ ජීවිතය බේරගන්න ප්රමාණවත් වුණේ නෑ. තුර්කි සහන සේවකයන් පවා මොහුව මුණගැසී උදව් කරන්න ඉදිරිපත් වුණා කියලා විදෙස් පුවත් වාර්තා කළා.
අයුබ්ගේ කතාව නිකම්ම පුවතක් නෙවෙයි. 2017 රොහින්ග්යා අර්බුදය නිසා ලක්ෂ 7කට අධික පිරිසක් අවතැන් වුණා. ඒ මහා ඛේදවාචකය මැද පවා, මිනිස්කම සහ දරුවන්ගේ ආදරය මැකී ගියේ නෑ කියලා අයුබ් ඔප්පු කළා.
අද කාලේ සැප පහසු වාහන තිබිලත් තමන්ගේ දෙමාපියන්ව මහලු නිවාස වලට ගිහින් දාන දරුවන්ට, කැලෑවක් මැද පාවහන් නැතුව අම්මයි තාත්තයි කර තියාගෙන ගිය අයුබ් ලොකු පාඩමක් ඉගැන්නුවා.
“ලෝකය කොච්චර නපුරු වුණත්, ආදරය ඊට වඩා බලවත්.” ❤️
By Tharanga Gamage
