පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ පශු වෛද්ය පීඨයට යන ඕනෑම අයෙකුට හමුවන සුවිශේෂී චරිතයක් වසර ගණනාවක් එහි තිබුණාය. මිනිසකු නොවූවත්, දශකයකට අධික කාලයක් පීඨයේ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ට නිහඬව ගුරුහරුකම් දුන් ඇය “හාමිනා” නමින් හඳුන්වනු ලැබූ බළලියකි. 2016 වසරේදී පාදයක ආබාධයකට ප්රතිකාර සඳහා අහම්බෙන් පීඨයට පැමිණි ඇය එතැන් පටන් එම පීඨයම තම නිවස කරගෙන ශිෂ්යයන්ගේ ආදරණීය මිතුරියක් විය.
පශු වෛද්යවරයෙකු වීමට සිහිනයක් ඇතිව පීඨයට පැමිණෙන නවක සිසුන්ට මුහුණ දෙන ලොකුම අභියෝගය වන්නේ සජීවී සතෙකු පරීක්ෂා කිරීමේදී ඇතිවන චකිතයයි. එම වෙවුලන දෑතට ආත්ම විශ්වාසය ලබා දුන්නේද හාමිනාය. එන්නත් කටු ගැසීමේදී හෝ ලේ සාම්පල ගැනීමේදී ඇය දැක්වූ අසීමිත ඉවසීම නිසා සිසුන්ට ප්රායෝගික පුහුණුව ලබා ගැනීමට විශාල සහායක් විය.
හාමිනාගේ සමුගැනීම පීඨයේ සැමගේ හදවත් කම්පා කළ සිදුවීමක් විය. ඇය කළ සේවාව අගයමින් පීඨයේ බලධාරීන් විසින් ආගමික වතාවත් සිදු කරමින් ගෞරවපූර්වක සමුදීමක් ලබා දුන් අතර, පීඨයේ සහ පශු වෛද්ය රෝහලේ කටයුතු පැයක කාලයක් නිල වශයෙන් නතර කරමින් ඇයට ගෞරව දැක්වීය. අද ලෝකයේ විවිධ තැන්වල සේවය කරන වෛද්යවරුන්ගේ මතකයන් අතර හාමිනා නමින් හඳුන්වන එම නිහඬ ගුරුවරිය සදා ජීවමානව පවතිනු ඇත.
