මිනිසෙකු සහ සතෙකු අතර ඇතිවිය හැකි උත්තුංගම ආදරය ගැන කතා කරන විට, නැඳුන්ගමුවේ රාජා සහ විල්සන් කොඩිතුවක්කු නැතහොත් අප හැමෝම ආදරයෙන් හඳුන්වන “කළු මාමා” අතර තිබූ බැඳීම තරම් වෙනත් කතාවක් හමුවීම අපහසුය.
ඉන්දියාවේ මයිසූර් ප්රදේශයේ 1953 වසරේදී උපත ලැබූ රාජා, 1978 දී ධර්මවිජය වෙද රාළහාමි හරහා ශ්රී ලංකාවට පැමිණ, පසුව වෛද්ය හර්ෂ ධර්මවිජය මහතාගේ භාරකාරීත්වයට පත්විය. අනෙක් පැත්තෙන්, 1972 දී වැලිවේරියේ නැඳුන්ගමුවට පා තැබූ කළු මාමා, සිය ජීවිතයෙන් වැඩි කාලයක් කැප කළේ මේ දැවැන්ත හස්තියාගේ යහපැවැත්ම වෙනුවෙනි.
මේ දෙදෙනාගේ ජීවිත එකිනෙකට බද්ධ වූයේ ඉන් අනතුරුවය. 2005 සිට 2021 දක්වා අඛණ්ඩව මහනුවර ඇසළ පෙරහරේ සධාතුක කරඬුව වැඩමවීමේ පූජනීය වගකීම රාජා ඉටු කරන විට, කිලෝමීටර් 90කට අධික දුරක් පාගමනින් ගෙවූ ඒ දුෂ්කර ගමනේ සෙවණැල්ල වූයේ කළු මාමාය. තාර පාරේ දැඩි රස්නය, වැස්ස සහ අව්ව නොතකා ඔහු රාජාගේ පියවරට පියවර තැබුවේය. ඔවුන් අතර වූයේ අසාමාන්ය රසායනයකි; කළු මාමා මොහොතකට නැවතුනහොත් රාජාද එතැනම මඟ බලා සිටියේය. කළු මාමාට සනීප නැති විටෙක රාජා ඒ පිළිබඳව දැක්වූ සංවේදීතාව සාමාන්ය සත්ත්ව-මිනිස් සීමාවන් ඉක්මවා ගිය එකක් විය.
2022 මාර්තු 07 වැනිදා රාජා සමුගෙන යද්දී, ඔහුගේ නිසල දේහය අසල සිටි කළු මාමාගේ දෑස්වල පිරුණු කඳුළ මුළු රටම අඬවන්නට සමත් විය. රාජාගේ වියෝවෙන් පසු හුදෙකලා වූ ඒ වයෝවෘද්ධ ඇත්ගොව්වාගේ වසර 45ක සේවය අගයමින්, ශ්රී දළදා මාලිගාව විසින් 2024 වසරේදී ඔහුට විශේෂ විශ්රාම වැටුපක් ලබාදීමට කටයුතු කිරීම අතිශය කාලීන සහ යුක්තිසහගත තීරණයකි.
නැඳුන්ගමුවේ රාජා අද ඉතිහාසයට එක්වී හමාරය. එහෙත් ඒ මහා යෝධයාගේ ගමන පිටුපස සිටි, තමන්ගේ මුළු ජීවිතයම රාජා වෙනුවෙන් කැප කළ කළු මාමාගේ නිහඬ සේවය අපේ සංස්කෘතික ඉතිහාසයේ කිසිදා මැකී යන්නේ නැත.
