අව් රශ්මියට පැලී ගිය කාෂ්ඨක මහපොළොව මත දිය බිඳක් නැතුව හුස්ම ගන්න සටන් කරන අහිංසක සත්තු ජෝඩුවක් දැක්කම පපුව පැළී යනවා වගේ දැනෙනවා නේද? මේ දවස්වල උඩවලව ජාතික වනෝද්යානය ආශ්රිත ප්රදේශයට බලපාලා තියෙන දැඩි වියළි කාලගුණය නිසා වනාන්තරය තුළ තිබුණු ස්වාභාවික ජල මූලාශ්ර සහ පොකුණු ඔක්කොම වගේ දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම සිඳී ගිහින්.
සාමාන්යයෙන් වැඩිහිටි ආසියානු අලියෙකුට දිනකට බොන්න සහ ශරීරය සිසිල් කරගන්න විතරක් ජලය ලීටර් 150 ත් 200 ත් අතර ප්රමාණයක් ඕන වෙනවා. ඒත් මේ උග්ර ජල හිඟය නිසා සත්තු ලොකු විජලනයකට ලක්වෙලා ඉන්නේ. අමාරු වැඩි වුණාම සත්තු කෑමයි බියි හොයාගෙන ගම්වැදීමේ අවදානමකුත් දැන් මතුවෙලා තියෙනවා.
ඒත් හැමදාම රජයට හරි බලධාරීන්ට හරි දොස් කිය කියා බලාගෙන ඉන්නැතුව, මේ ප්රදේශයේ තරුණයින් ටිකකුයි ස්වේච්ඡා පිරිසකුයි එකතු වෙලා කරපු වැඩක් දැක්කම නම් ඇත්තටම අත්වැල් බැඳගන්න හිතෙනවා. උන් තමන්ගේ පෞද්ගලික සල්ලි, මහන්සිය වගේම කාලයත් කැප කරලා, ට්රැක්ටර්වල ලොකු ජල ටැංකි පටවාගෙන ගිහින් වනෝද්යානය ඇතුළේ හිස් වුණු පොකුණුවලට වතුර පුරවන්න පියවර අරන් තියෙනවා.
කතා කරන්න බැරි, ඒත් පුදුම පිපාසයකින් දැවෙන ඒ නිහඬ ජීවිත බේරගන්න තමන්ගේ දහඩිය මහන්සිය දියකර හරින මේ මිනිස්සු ඇත්තටම මිහිමත දෙවිවරු වගේ. වනජීවී ක්ෂේත්ර නිරීක්ෂණ සහ ප්රාදේශීය මූලාශ්ර මේ අපූරු වැඩේ තහවුරු කරලා තියෙනවා.
සොබාදහමයි, මේ සත්තුයි රැකගන්න එක තනියම ආණ්ඩුවට විතරක් කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි; ඒක අපේම වගකීමක්. නියං කාලෙට විතරක් නැතුව, මේ වගේ උස්බිම්වලට සූර්ය බලශක්තියෙන් ක්රියාත්මක වන නළ ළිං වැනි ස්ථිර විසඳුමක් ගේන්න ඕනේ කියන එකයි අපේ නම් අදහස. මේ ගැන ඔයාලා හිතන්නේ මොකක්ද? 👇
