ශ්රී ලාංකේය සංගීත ක්ෂේත්රයේ අසහාය පහන් ටැඹක් වූ, ‘ජාතියේ යශෝරාවය’ ලෙස විරුදාවලම් ලැබූ ආචාර්ය විශාරද නන්දා මාලනියන්ගේ වියෝවෙන් මුළු රටම මේ වන විට දැඩි శෝකයකට සහ කම්පාවට පත්ව සිටී. ඇයගේ සදාස්මරණීය සමුගැනීම වෙනුවෙන් මෙරට ප්රවීණ සංගීතවේදී ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහයන් විසින් සිය සමාජ මාධ්ය ගිණුමේ තැබූ සංවේදී සටහනක් මේ වන විට බොහෝ දෙනාගේ කතාබහට ලක්ව තිබේ.
කුඩා කල සිටම ඇයගේ හඬට පෙම් බැඳි අයුරු සිහිපත් කරන ඔහු, දස හැවිරිදි වියේ පසුවෙද්දී ඇයගේ “බුදු සාදූ” ගීතය නිතර ගැයූ බවත්, 1964 වසරේදී ‘රන් මුතු දූව’ චිත්රපටයේ එන “ගලන ගඟකි ජීවිතේ” ගීතය ඇය ගයන විට තමන්ට වයස අවුරුදු 15 ක් වූ බවත් පවසා ඇත. එතෙක් හින්දි ගීතවලට නැඹුරුව සිටි තමන්ට නන්දා සහ නාරද යුගල හඬින් අලුත්ම සංගීතමය මිහිරක් ලැබුණු බව ඔහු එහි සඳහන් කර තිබේ.
කාලයත් සමඟ සංගීත විද්යාලයේ හදාරන සමයේදී, එනම් 1975 වසරේදී අහම්බෙන් ඇයව මුණගැසීමට ලැබුණු බවත්, පසුව 1979 වසරේ සිට ඇය වෙනුවෙන් ගීත නිර්මාණය කිරීමේ භාග්යය ලැබුණු බවත් ඔහු කೃತඥතාපූර්වකව මතක් කර සිටියි. අද වන විට ඇය වෙනුවෙන් තමන් නිර්මාණය කර ඇති ගීත සංඛ්යාව 500 කට අධික බවත්, ඇයගෙන් ලැබුණු ගෞරවය හා ආශීර්වාදය මිල කළ නොහැකි බවත් හෙළි කරමින් ඔහු මෙලෙස ලියා තිබේ:
“මා මියයන තුරා ඒ ගීතවල දෝංකාරය මා සනසනු ඇත. පිනවනු ඇත. සැබැවින්ම ඒ ජාතියේ යශෝරාවයයි. ආදරණීය නන්දා අක්කේ ඔබට අජරාමර නිවන් සුව අත්වේවා.”
යුග ගණනාවක් පුරා මෙරට රසික හදවත් සුවපත් කළ ඒ අපූරු සංගීතමය සුසංයෝගයේ මතකයන් අවදි කරමින් පළ කළ මෙම හෘදයාංගම සටහන මේ වන විට බොහෝ දෙනාගේ නෙතට කඳුළක් එක් කරමින් සංසරණය වෙමින් පවතී.
