ජිවිතේ පණ තියනකම්, ගන්න හැම හුස්මක් ගානෙම ඔයා හරි පරිස්සමට මගේ හිතේ ජීවිත් වේවී අප්පච්චි. මහ හයියෙන් කෑගහලා අඬන්න හිතෙන වාර අනන්තයි. අනේ ඔයා හිටියා නම් කියලා හිතෙන වාර අනන්තයි. කරදඬු උස්මහත් වෙලා කොත් කවුරුත් නැතුව ජීවිතේ ගෙවෙද්දි.. ඔලුව අත ගෑවනම් කියලා හිතෙන වාර අනන්තයි.. ඒ හන්දා පුළුවන් හැමවෙලාවකම මං ඔයා ලගට දුවන් එනවා. අපි කතාකරමු උත්තරයක් නැතත් ඔයා නැතුව හැඩගැහෙන මගේ ජීවිතේ ගැන,ඒ වගේම පුළුවන් තරම් පරිස්සම් කරනවා මං ඒ ආදරෙ ජිවිතේ තියනකම්ම ඒ හින්ද. ඔයා වෙනුවෙන් මට මොකටද දවසක්, ඇත්තටම තාත්තෙ ඔයා මටනම් සසරක්.. ”
* භානුක කරුණාරත්න මුහුණුපොතේ සටහනක්
