අනේ මාව බේරග න්න අම්මේ !”
මහා වැස්සත් එක්ක බුත්තල නගරයම ජලයෙන් යට වෙලා තිබුණු වෙලාවක, පාසල් ඇරිලා ගෙදර යමින් හිටපු පුංචි පාසල් සිසු වියක් නොදැනීම සැඩ වතුර පිරුණු කානුවකට වැ ටුණා.
ඇසිපිය හෙලන සැණින් ඒ පුංචි ජීවිතේ මඩ වතුරත් එක්ක ග සාගෙන යද්දි, අවට හිටපු මිනිස්සු බය වෙලා බලන් හිටියේ කරගන්න දෙයක් නැතුව.
ඒ වෙලාවෙම වැඩ ඇරිලා යතුරුපැදියෙන් ගෙදර යමින් හිටපු නගර සභාවේ වැඩ කරන තරුණයක්, කිසිම දෙයක් නොහිතා එකපාරටම කානුවට පැ න්නා.
මඩ වතුර… සැඩ පහර… කොන්ක්රීට් බැම්මවල්…
ඒ කිසි දෙයක් ගැන නොහිතපු ඔහුට ඕනෙ වුණේ එක දෙයයි…
“ඒ පුංචි දරුවා බේරගන්න”
ටික වෙලාවකට පස්සේ ඒ පුංචි දෑත කසුන්ගේ අතට අහුවුණා.
“බය වෙන්න එපා නංගියේ, මම ඔයාව අල්ලගත්තා..”
ඒ වචන ටිකත් එක්ක, වැස්ස මැද්දේ තවත් එක ජීවිතයක් බේරුණා.
අද කාලෙ ගොඩක් අය phone එක අරන් video කරන වෙලාවක
තමන්ගේ ජීවිතේ පවා අව දානමට දාලා තවත් ජීවිතයක් බේරග න්න ඉදිරිපත් වෙන මිනිස්සු තාම ඉන්නවා කියන එක තමයි මේ කතාවේ ලොකුම දේ
